आयो गयो

समयको वेग आयो अनि गयो !
मनमा उदाशिनता छायो अनि गयो !

‘मुटुमाथि ढुंगा राखी हास्नु पर्या छ’
दिलले यस्तै गीत गायो अनि गयो !

खोलासम्म आएकै थे प्यासीहरु पिउन
‘मिनिरल वाटर’ लेख्या पायो अनि गयो !

आयो क्रोध जन्म्यो रिस एकाएक ममा
मेरो रिसले मलाई नै खायो अनि गयो !

– आभास

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *